Sene 1987. Aylardan haziran. Günlerden ne bilmiyorum. Saat sabaha karşı 5.30. Doktor kıçına sille tokat giriştiği halde ağlamayan bir çocuk dünyaya geldi. 19 yaşına gelene kadar tek damla göz yaşı dökmedi. Ortaokul çağına geldiğinde, göz kuruluğundan ötürü doktoru tonla ilaç yazdı. Ciğerleri yeterince gelişmediği için yetenekli olmasına rağmen doğru dürüst spor yapamadı, ama sigarayla zamanla ciğerlerini genişletmeyi başardı. Yine de sporcu olamadı. Ağlayamadığı için gittikçe agresifleşti. Öğrencilik hayatının büyük kısmını kavga ederek geçirdi. Derdini tasasını mecburen hep içine attı. Biraz salak bir çocuktu. Sık sık etrafındaki insanlara fazla güvendi, onlar da nasılsa bu ağlamaz diyip habire arkadan tekme attılar ona. Gel zaman git zaman büyüdü. 25 yıllık hayatında tek bir kez ağladı, o da en ağlanmayacak hikayesineydi. Şimdilerde çalışıyor. Kafasındaki saçlar iyice seyrekleşti. Gözleri hep yorgun, ama göz pınarları hala çöldeki kumlar kadar kuru. Sabahları da çapaklı bu arada. Herneyse bu da öyle bir otobiyografi. Aklıma yazacak iyi bir şey gelmedi açıkçası. Bende kendimle ilgili tek özelliği kullanarak bunu yazdım. Ki bence çok sikindirik bir özellik. İnsan dediğin ağlayacak. Biz insan değiliz ama. Mnaki ekibindekilerin neden insanüstü olduğunu açıkladığımız önceki güncel yazılarına bakabilirsiniz. Yine insanüstü bir şey yaparak bir projeyi daha bitirdik. Jackals’da tamamlanan projeler arasında yerini alıyor. Benim yorumlamam bu kadar. Hadi hayırlı işler.

Dekadans

Selam takipçi. gördüğünüz gibi Jackals’ı bitirmiş bulunuyoruz. Öncelikle benim ilk edit projem ve hatta belki tuhaf ama elimi ilk Photoshop’a sürüşümdü. İlk yaptığım sadece ; muhteşem zeka, muhteşem fizik ve daha nice mükemmelliği tek bedende toplayan oZzIiI’yi sadece muhabbet etme amaçlı msn listeme eklemek olmuştu. Muhabbet ilerledikçe kendisi de benden o mükemmellik ışığını almış olacaktı ki edit yapmam için beni bu mükemmel ekibe davet etti. PS kullanıp, edit yapmayı sadece bir günde öğrendim. O ışık da haklıymış demek ki. Jackals, benim editimi denemek için verilen projeydi. O sıralar askerde olan gene mükemmel çevirmen Dekadans’ın da onayıyla seriye son sürat devam ettim ve sonunda Dekadans ve ben mükemmel kontrolcü Hogun, o olmadığında yetişen diğer ekip üyelerinin mükemmel kontrolleri yardımıyla bir seriyi bitirdik. Benim ilk serim olmasından kaynaklı bende yeri her zaman ayrı olacak.

Not: Ulan yazı boyunca ne çok mükemmel demişim amk. Ama burası Mnaki, alışın bu kelimeye.

vanthe